προσφατα

Πρωιμη ανιχνευση μαθησιακων δυσκολιων

Περίληψη
Τα τελευταία χρόνια οι ιδέες που επικρατούν στο χώρο της Ειδικής Εκπαίδευσης περί ομαλοποίησης, ενσωμάτωσης, κοινωνικής ένταξης και αποκατάστασης των παιδιών με προβλήματα, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των ειδικών, μεταξύ αυτών και των εκπαιδευτικών, στη μελέτη της πρώιμης ανίχνευσης των αναπτυξιακών διαταραχών, της πρόληψης και της πρώιμης παρέμβασης. Η πρώιμη ανίχνευση είναι υψίστης σημασίας για το μέλλον των παιδιών, επειδή μας επιτρέπει να οργανώσουμε έγκαιρα παρεμβατικά προγράμματα, να στηρίξουμε ψυχολογικά τα παιδιά και τις οικογένειές τους και να προλάβουμε ίσως περισσότερο σοβαρές επιπλοκές. Σε ορισμένες περιπτώσεις σοβαρές βλάβες στην υγεία ενός παιδιού, που μπορεί να οδηγήσουν σε κάποια μορφή αναπηρίας, γίνονται αμέσως αντιληπτές, σε άλλες όμως η εκδήλωσης της βλάβης μπορεί να καθυστερήσει αρκετά και η διάγνωση να γίνει και αυτή καθυστερημένα με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος για το παιδί. Έτσι καθίσταται σαφές ότι όσο νωρίτερα γίνει αντιληπτό το πρόβλημα τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η αντιμετώπισή του. Δυστυχώς κάποιες ασθένειες , όπως π.χ. η εγκεφαλική παράλυση ενώ δεν είναι θανατηφόρες δεν μπορούν και να θεραπευτούν. Όμως η κατάσταση του παιδιού είναι δυνατόν να βελτιωθεί με την εφαρμογή πρώιμων και κατάλληλων παρεμβατικών προγραμμάτων.


Ως πρώιμη παρέμβαση ορίζονται όλες οι μορφές παιδοκεντρικών δραστηριοτήτων εξάσκησης και εκπαίδευσης καθώς και δραστηριοτήτων που αφορούν στην καθοδήγηση των γονέων αμέσως μετά τον προσδιορισμό της κατάστασης των παιδιών. Η πρώιμη παρέμβαση απευθύνεται στο ίδιο το παιδί, στους γονείς, καθώς και σε ολόκληρη την οικογένεια και στο ευρύτερο περιβάλλον. Υπάρχει αναγκαιότητα να εκπαιδευτούν οι εκπαιδευτικοί σε μεθόδους πρώιμης ανίχνευσης και πρώιμης παρέμβασης και να βοηθήσουν έτσι αποτελεσματικά τα παιδιά της τάξης τους. Στην εργασία αυτή θα αναφερθούμε στη διαδικασία που μπορεί να ακολουθεί ένας εκπαιδευτικός. Ιδιαίτερα θα αναφερθούμε στη μέθοδο και στα σημεία παρατήρησης παιδιών προσχολικής ηλικίας. Επίσης θα περιγράψουμε τις σύγχρονες τάσεις που υπάρχουν διεθνώς σχετικά με την πρώιμη παρέμβαση και την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας και θα προτείνουμε μεθόδους που εμείς θεωρούμε κατάλληλες με την ελπίδα να γίνουμε αποτελεσματικοί στο έργο μας.

Λειτουργίες και δεξιότητες απαραίτητες για την κατάκτηση της γραφής
Για να θεωρηθεί ένα παιδί έτοιμο να μάθει να γράφει , πρέπει να έχει αναπτύξει ορισμένες λειτουργίες και δεξιότητες όπως : • Τη συμβολική λειτουργία Επειδή η γραφή είναι ένας κώδικας και εκφράζεται με συγκεκριμένα σύμβολα , η ανάπτυξη της συμβολικής λειτουργίας είναι απαραίτητη. Το παιδί χρησιμοποιεί δικά του σύμβολα για να αποτυπώσει τις σκέψεις του. Το να ονομάζει αυτό που σχεδίασε ή το να προαναγγέλλει ότι θα σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο θεωρείται ως ένδειξη ανάπτυξης της συμβολικής λειτουργίας. • Την οικοδόμηση και οργάνωση της εικόνας του σώματος. • Την οπτική οξύτητα , την οπτική αντίληψη και την οπτική μνήμη. Η καλή λειτουργία της όρασης , η αντίληψη που έχει το παιδί γι’ αυτό που βλέπει καθώς και η διατήρηση στη μνήμη αυτού που βλέπει για να μπορεί να το αναπαραγάγει , θεωρούνται σημαντικές για την εκμάθηση της γραφής. • Το συντονισμό ματιού – χεριού. Αν το παιδί δεν έχει αποκτήσει την εικόνα του σώματός του δεν μπορεί να προχωρήσει στη γραφή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζει καλά το σώμα του και τα μέλη του , να μπορεί να τα χρησιμοποιεί σωστά ελέγχοντας την κίνησή τους. • Την λεπτή κινητικότητα Για να γράψει το παιδί πρέπει να κάνει λεπτές και συγκεκριμένες κινήσεις , να κρατάει το μολύβι με συγκεκριμένο τρόπο και απαλά. • Την αντίληψη του χώρου και του χρόνου Η γραφή είναι κίνηση και ρυθμός και συνδέεται αμεσότατα με τις έννοιες του χώρου και του χρόνου • Την παγίωση της πλευρίωσης. Είναι σημαντικό να έχει συνειδητοποιήσει το παιδί την επικρατέστερη πλευρά του και να έχει αποφασίσει με ποιο χέρι γράφει. • Τον προφορικό λόγο Αν ο προφορικός λόγος δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς δεν μπορεί να γίνει σύνδεσή του με το γραπτό. • Σημαντικό ρόλο επίσης για την κατάκτηση της γραφής όπως και για τις περισσότερες δεξιότητες , παίζει και το οικογενειακό περιβάλλον το παιδιού , επειδή αποτελεί πρότυπο και επειδή ενθαρρύνει ή αποθαρρύνει τις προσπάθειές του. Αν κάποια από τις παραπάνω δεξιότητες δεν έχει αναπτυχθεί αρκετά ή δυσλειτουργεί , πιθανότατα το παιδί θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στη γραφή πηγαίνοντας στο Δημοτικό σχολείο.

Προϋποθέσεις για την εκμάθηση της ανάγνωσης
Επειδή ο προφορικός λόγος προηγείται του γραπτού , οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η ανάγνωση βασίζεται και εξαρτάται από την ομιλία. Προβλήματα στον προφορικό λόγο είναι πιθανό να επηρεάζουν την ικανότητα για ανάγνωση και να αποτελούν προπομπό μελλοντικών δυσκολιών στην ανάγνωση. Τέτοια προβλήματα μπορεί να είναι : • Καθυστέρηση στη γλωσσική ανάπτυξη • Περιορισμένο λεξιλόγιο • Έλλειψη κατανόησης της ομιλίας των άλλων • Αδυναμία προφορικής έκφρασης Ακόμα η ανάγνωση προϋποθέτει : • Καλό νοητικό επίπεδο • Σταθερό προσανατολισμό • Καλή οπτική αντίληψη , εντοπισμό μορφών • Συγχρονισμό των κινήσεων χεριού – ματιού • Εσωτερικό λόγο άρθρωσης σε συντονισμό με αναπνευστικές κινήσεις κατά την ανάγνωση με δυνατή φωνή. • Συγκέντρωση προσοχής. Τα παιδιά πριν αρχίσουν να διδάσκονται ανάγνωση θα πρέπει να είναι σε θέση : • Να επαναλάβουν με δικά τους λόγια μια ιστορία που θ’ ακούσουν ή να απαντήσουν σε σχετικές ερωτήσεις • Να κατανοούν όρους της ανάγνωσης όπως π.χ. πρώτη σελίδα του βιβλίου , πάνω μέρος της σελίδας , εξώφυλλο κ.λ.π. • Να ζευγαρώνουν λέξεις που φαίνονται ίδιες • Να δείχνουν γράμμα ή λέξη που τους ζητάμε (τοποθετούμε μπροστά στο παιδί μια καρτέλα με λέξη και μια με γράμμα και λέμε : «δείξε μου μια λέξη» ή «δείξε μου ένα γράμμα»). • Να βρίσκουν λέξεις που αρχίζουν από το γράμμα που τους δίνουμε (π.χ. ‘’ υπάρχει κάτι μέσα στην τάξη μας που αρχίζει από ‘’μ’’ ή ‘’ποια φωνούλα ακούς πρώτη όταν λέω «μαμά» • Να βρίσκουν τα ομοιοκατάληκτα ζευγαράκια ανάμεσα από αντικείμενα ή εικόνες αντικειμένων που τοποθετούμε μπροστά τους (π.χ τυρί – κερί) • Να συνθέτουν σε λέξεις , τις συλλαβές που τους λέμε (π.χ. ποια λέξη ακούς όταν λέω νε – ρο , δά – σος κ.λ.π.) Συμπληρωματικά θα αναφέρουμε ορισμένα συμπτώματα , που θεωρούνται ως ενδείξεις μελλοντικών προβλημάτων δυσλεξίας , αν παρατηρηθούν σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Το παιδί που είναι ύποπτο για δυσλεξία : • Δεν έχει σωστό ρυθμό • Ζωγραφίζει αντικατοπτρικά (ανάποδα ανθρωπάκια ή σπιτάκια). • Έχει κακή αντίληψη του χώρου και του χρόνου • Μπορεί να είναι αριστερόχειρας • Μπορεί να ταλαντεύεται ανάμεσα στο δεξί ή το αριστερό χέρι • Μπορεί να είναι υπερκινητικό. • Έχει φτωχό προσληπτικό λόγο.

Μαθησιακές δυσκολίες στις πρωτομαθηματικές έννοιες
Οι δυσκολίες σ’ αυτό που ονομάζουμε σχολικά Μαθηματικά εμφανίζονται κατά τη φοίτηση του παιδιού στο Δημοτικό σχολείο. Το υπόστρωμά τους όμως μάλλον βρίσκεται στα χρόνια που το παιδί φοιτά στο νηπιαγωγείο και σ’ αυτό μπορούμε να παρέμβουμε. Για τα μαθηματικά απαιτούνται : • Η αντίληψη του χώρου • Η αντίληψη του χρόνου • Η έννοια της αλληλουχίας • Η σύγκριση • Η ταξινόμηση • Οι συνδυασμοί με άλλες πληροφορίες • Η αντίληψη ‘’αφηρημένων εννοιών’’ • Η μνήμη • Ο λόγος • Η ικανότητα των οπτικών παραστάσεων Έτσι μερικά από τα προβλήματα παιδιών με μαθηματικές δυσκολίες είναι : • Δυσκολίες των σχέσεων στο χώρο (π.χ. συγχέουν έννοιες όπως πάνω – κάτω , αρχή – τέλος , δεν τα καταφέρνουν στα puzzles) • Διαταραχές στην κινητική και οπτική αντίληψη (δεν μπορούν να κατατάξουν τα αντικείμενα και να κατανοήσουν ομάδες αντικειμένων). • Προβλήματα που συνδέονται με το λόγο (δεν μπορούν να καταλάβουν έννοιες ‘’συν’’, ‘’πλην’’ , ‘’ίσον’’ , κ.λ.π.) • Φτωχικές έννοιες κατεύθυνσης και χρόνου (χάνονται εύκολα , δεν μπορούν να υπολογίσουν τη διάρκεια μιας δραστηριότητας). • Προβλήματα μνήμης (δεν μπορούν να ανακαλέσουν τις αριθμητικές πράξεις γρήγορα και αυτόματα.) • Δυσκολίες συμβολισμού (συγχέουν το ‘’συν’’ (+) , με το ‘’επι’’ (Χ) ή τις δύο τελείες της διαίρεσης με τη μια τελεία του πολλαπλασιασμού). • Ανεπάρκειες στην επίλυση προβλημάτων (κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες)

Ο ρόλος του Νηπιαγωγείου και της Νηπιαγωγού στην πρώιμη ανίχνευση αναπτυξιακών διαταραχών και μαθησιακών δυσκολιών

Εισαγωγή
Το Νηπιαγωγείο είναι χώρος συνολικής, σφαιρικής εκπαίδευσης του παιδιού. Σύμφωνα με το Αναλυτικό Πρόγραμμα ο γενικός σκοπός του Νηπ/γείου είναι η ισόρροπη και ολόπλευρη ανάπτυξη των νηπίων μέσα σε κλίμα ελευθερίας , ασφάλειας και προβληματισμού. Στις μέρες μας όμως, που όλο και περισσότερα στοιχεία έρχονται στο φως σχετικά με τις μαθησιακές δυσκολίες και τα αναπτυξιακά προβλήματα ο ρόλος της νηπιαγωγού διευρύνεται. Καλείται όχι μόνο να εκπαιδεύσει, αλλά και να διακρίνει τυχόν δυσκολίες των νηπίων ώστε να είναι δυνατή μια έγκαιρη παρέμβαση. Είναι ένα από τα πλέον δύσκολα καθήκοντα ενός παιδαγωγού με πολλές προεκτάσεις. Το Νηπιαγωγείο μπορεί να παίξει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην πρόληψη δευτερογενών προβλημάτων. Οι νηπιαγωγοί έχοντας πολλές ώρες ένα παιδί που πιθανόν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα ανάμεσα σε άλλα παιδιά (που δίνουν το μέσο όρο ανάπτυξης και δεξιοτήτων τουλάχιστον σε επίπεδο τάξης) μπορούν με τη μέθοδο της παρατήρησης και της καταγραφής της συμπεριφοράς να υποπτευθούν, να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν τις διαφορές που χαρακτηρίζουν τα παιδιά αυτά (Μαρκοβίτης, 1998). Ασφαλώς οι νηπιαγωγοί δεν κάνουν ακριβή διάγνωση. Κάτι τέτοιο ούτε στην αρμοδιότητά τους είναι, ούτε σωστό από δεοντολογική άποψη. Μία ολοκληρωμένη διάγνωση περιλαμβάνει μια πλήρη εκτίμηση του παιδιού : • Tο πλήρες ιστορικό του (εξελικτικό , οικογενειακό , κοινωνικό κ.τ.λ.) • Ψυχολογική εκτίμηση • Παιδαγωγική εκτίμηση • Ιατρικές εξετάσεις (αν κρίνονται απαραίτητες). Είναι ευνόητο ότι τέτοιου είδους διάγνωση γίνεται από ομάδα ειδικών επιστημόνων και πάντα σε συνεργασία με την οικογένεια. Η συνεισφορά όμως των νηπιαγωγών μπορεί να αποδειχτεί σημαντική για μια σειρά από λόγους:  Κάθε πρόβλημα όσο πιο νωρίς εντοπίζεται και αναγνωρίζεται τόσο πιο εύκολα αντιμετωπίζεται. Συχνά με απλούς χειρισμούς, με κάποια εξατομίκευση μπορεί τα αποτελέσματα να είναι εντυπωσιακά. Οι ίδιοι αυτοί χειρισμοί, αργότερα, εφόσον παραταθεί, οξυνθεί και επιπλακεί το πρόβλημα, αποδεικνύονται ανεπαρκείς.  Αποφεύγεται η συνέχιση ή μεγάλη παράταση του προβλήματος, τουλάχιστον με την ίδια ένταση.  Περιορίζονται έτσι τα δευτερογενή προβλήματα, κυρίως συναισθηματικά και κοινωνικά, τα οποία πολλές φορές γίνονται πιο σοβαρά από το πρωτογενές πρόβλημα.  Μειώνονται άγχη και ανησυχίες της οικογένειας, που κατά κανόνα επιβαρύνουν την κατάσταση.  Το σπουδαιότερο ίσως, μειώνοντας την ένταση του προβλήματος δίνουμε τη δυνατότητα στο παιδί να σταθεί κατά το δυνατό ανεμπόδιστα και ισότιμα με τα άλλα παιδιά, στην έντονη αναπτυξιακή πορεία με τις τεράστιες απαιτήσεις και την καθοριστική σημασία (Μαρκοβίτης, 1998:31-32). Ειδικότερα στο Ολοήμερο Νηπιαγωγείο υπάρχει περισσότερος χρόνος για την παιδαγωγό να παρατηρεί, να ανακαλύπτει, να καταγράφει και να αντιμετωπίζει τις ανάγκες κάθε παιδιού ξεχωριστά. Το εναλλασσόμενο ωράριο δίνει την ευκαιρία στην ίδια παιδαγωγό να παρατηρήσει τα παιδιά σε διαφορετικές καταστάσεις και σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, πράγμα πολύ σημαντικό προκειμένου να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη άποψη. Η παρουσία δύο νηπιαγωγών και η συνεργασία μεταξύ τους βοηθά στη συγκέντρωση περισσότερων πληροφοριών, επειδή κάθε μια δίνει τη δική της οπτική στο πρόβλημα, και οδηγεί σε πιο αξιόπιστες εκτιμήσεις για το μέγεθος και τη φύση του προβλήματος. Από την άλλη μεριά, με την κοινή αντιμετώπιση και το σχεδιασμό παρεμβατικού προγράμματος, οι δύο νηπιαγωγοί μπορούν να υποστηρίξουν περισσότερο αποτελεσματικά τις ανάγκες του παιδιού.

Διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει η νηπιαγωγός
Στη συνέχεια περιγράφουμε τη διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει η Νηπιαγωγός με τα παιδιά της τάξης της. • Η νηπιαγωγός παρατηρεί ότι κάποιο παιδί έχει «διαφορετική» συμπεριφορά από τα υπόλοιπα ή ότι δυσκολεύεται ιδιαίτερα σε κάποιες δραστηριότητες, ασκήσεις κ.τ.λ. • Συστηματοποιεί την παρατήρησή της • Παίρνει πληροφορίες από τους γονείς • Καταγράφει τα δεδομένα της παρατήρησης και των πληροφοριών • Συγκεκριμενοποιεί το πρόβλημα του παιδιού • Διαμορφώνει κατάλληλο πρόγραμμα παρέμβασης ή (i). Ενημερώνει τους αρμόδιους (προϊσταμένη του νηπιαγωγείου, Σχολική Σύμβουλο, Προϊστάμενο του Γραφείου Εκπαίδευσης κ.τ.λ.), (ii). συνεργάζεται στην ενημέρωση των γονέων, (iii). παραπέμπει το παιδί σε άλλους ειδικούς επιστήμονες (σε συνεννόηση με τους γονείς και τη Σχολική Σύμβουλο) ή στα Κ.Δ.Α.Υ. και (iv). συνεργάζεται μαζί τους για τη λεπτομερή αξιολόγηση του παιδιού και την αντιμετώπιση του προβλήματος. • Αξιολογεί τα αποτελέσματα της παρέμβασης και αποφασίζει για τη συνέχεια Σημεία που πρέπει να προσεχθούν : • Θέματα υγείας που δεν ελέγχθηκαν • Βλάβες στα αισθητήρια όργανα • Η επανεξέταση σε τακτά διαστήματα και ο επανέλεγχος των πληροφοριών • Η ανάγκη να παραπεμφθεί ένα παιδί σε ειδικούς ή ομάδα αξιολόγησης. Καλό είναι να τηρείται στο αρχείο του σχολείου ένας ενημερωμένος φάκελος με όλα τα στοιχεία κάθε παιδιού για να μπορεί να ανατρέχει η Νηπιαγωγός αν χρειαστεί και τον οποίο θα πρέπει να συμπληρώνει όταν προκύπτουν καινούργια στοιχεία. Επίσης η παιδαγωγός θα πρέπει να έχει υπόψη της ότι όλα τα παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν κάτω από ορισμένες συνθήκες μια συμπεριφορά κάπως διαφορετική από τη συνηθισμένη. Αυτή η συμπεριφορά ενδέχεται να είναι προσωρινή ή να έχει σχέση με το στάδιο εξέλιξης του παιδιού και να μην υποδηλώνει κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Εξάλλου μία και μοναδική συμπεριφορά δεν έχει σημασία από μόνη της. Μόνο ο συνδυασμός αρκετών συμπεριφορών, που εμφανίζονται σε κάποια διάρκεια στο χρόνο, μπορεί να σηματοδοτεί την παρουσία ενός προβλήματος (Cohen et al, 1995:262). Για το λόγο αυτό όλες οι παρατηρήσεις και οι πληροφορίες πρέπει να καταγράφονται. Οι καταγραφές συχνά αποκαλύπτουν αν ορισμένες συμπεριφορές συμβαίνουν συχνά, επίμονα, και /ή σε σταθερά πρότυπα και βοηθούν τη νηπιαγωγό να κατανοήσει καλύτερα το πρόβλημα του παιδιού. Επιπλέον, αυτές οι καταγραφές μπορεί να αποτελέσουν βοήθημα για τον ειδικό, που, αν χρειαστεί, μπορεί να τις χρησιμοποιήσει μαζί με τα σχετικά τεστ και μετρήσεις για να διαγνώσει το πρόβλημα (Cohen et al, 1995:262). Οι περιοχές της συμπεριφοράς που θα προτείναμε να παρατηρούν οι νηπιαγωγοί είναι οι ακόλουθες:  Σωματική Λειτουργία και εξέλιξη (δεξιότητες αδρής και λεπτής κινητικότητας)  Σχέσεις με τους ανθρώπους (ενήλικες και παιδιά)  Τρόποι έκφρασης συναισθημάτων  Γνωστικές Λειτουργίες  Γλώσσα και ομιλία  Λειτουργία του Εγώ  Γενική εικόνα του παιδιού



Ρόλος του Ειδικού Παιδαγωγού στην Αντιμετώπιση των Μαθησιακών Δυσκολιών
Δρ Μελίνα Χριστοδουλίδου - Κασάπη, Ειδική παιδαγωγός

Η Ειδική Εκπαίδευση αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή όλων μας. Καθημερινά συναντάμε άτομα με ειδικές ανάγκες, που χρίζουν εξειδικευμένης βοήθειας. Αυτή την βοήθεια έρχεται να την προσφέρει ο Ειδικός Παιδαγωγός.
Ο Ειδικός Παιδαγωγός ή αλλιώς Ειδικός Εκπαιδευτικός ασχολείται με άτομα που παρουσιάζουν ειδικές ανάγκες, με απώτερο στόχο την ακαδημαϊκή και μετέπειτα επαγγελματική τους επιτυχία, καθώς και την συμμετοχή τους στο κοινωνικό σύνολο. Άτομα με ειδικές ανάγκες θεωρούνται σύμφωνα με τον νόμο Περί Ειδική Εκπαίδευσης (Ν. 113(Ι)/99) τα παιδιά που έχουν σοβαρή μαθησιακή, λειτουργική ή προσαρμοστική δυσκολία, που οφείλεται σε σωματικές, διανοητικές ή άλλες γνωστικές ανεπάρκειες και που παρίσταται ανάγκη να του παρασχεθεί ειδική αγωγή και εκπαίδευση.

Το συγκεκριμένο άρθρο θα περιοριστεί ωστόσο στο ρόλο που παίζει ο Ειδικός Παιδαγωγός στην αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών. Ο Ειδικός Παιδαγωγός παίζει σημαντικό ρόλο στη μεταφορά γνώσης μέσω ενός «διαφορετικού» τρόπου διδασκαλίας. Είναι βεβαίως πρωτίστως σημαντικό, να προηγηθεί μια πολυθεματική αξιολόγηση των μαθησιακών ικανοτήτων του παιδιού, ώστε ο Ειδικός Παιδαγωγός να δημιουργήσει ένα λεπτομερές ατομικό πρόγραμμα παρέμβασης.
Η διδασκαλία που παρέχει ο Ειδικός Παιδαγωγός είναι σε κλιμακωτή μορφή «σκαλωσιάς», ώστε να επιτυγχάνονται άμεσα και καλά αποτελέσματα, που θα βοηθήσουν παράλληλα στη εμψύχωση του παιδιού. Για να είναι αποτελεσματική και εποικοδομητική η παρεχόμενη βοήθεια πρέπει να ακολουθηθούν ορισμένοι θεμελιακοί κανόνες, που μπορούν να συνοψιστούν επιγραμματικά ως εξής:
- 1ος βασικός κανόνας: Λαμβάνω υπόψη τα εξελικτικά στάδια και την εικόνα ωριμότητας του κάθε παιδιού
Παρατηρώ δηλαδή σε ποιο στάδιο βρισκόταν το παιδί και σε ποιο στάδιο έφτασε. Κάθε βήμα «εξέλιξης» που παρουσιάζει, πρέπει να επιβραβευθεί. Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι επιβράβευση πρέπει να παρέχεται και στα παιδιά με χαμηλή νοημοσύνη ανεξάρτητα αν παρουσιάζουν αργό ρυθμό εξέλιξης.
- 2ος βασικός κανόνας: Έχω την συγκατάθεση του παιδιού για έναρξη της παρέμβασης από τον Ειδικό Παιδαγωγό.
Πάμπολλες έρευνες σε όλο τον κόσμο κατέδειξαν ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί με επιτυχία οποιαδήποτε παρέμβαση χωρίς την συγκατάθεση του ιδίου του παιδιού. Το κίνητρο που έχει ένα παιδί για αντιμετώπιση των μαθησιακών του δυσκολιών θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στη διαδικασία της παρέμβασης.
-3ος Συγκεκριμενοποιώ την κατά περίπτωση δυσκολία και εστιάζω σε αυτήν.
Με τον τρόπο αυτό η μαθησιακή δυσκολία μπορεί να κατανοηθεί ακριβώς από όλους όσους ασχολούνται με το παιδί. Παράλληλα επιτυγχάνεται ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα αντιμετώπισης με συγκεκριμένους βραχυπρόθεσμους στόχους.
Ο τρόπος διδασκαλίας των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες θα πρέπει επιπρόσθετα να λαμβάνει υπόψη τη ψυχοσύνθεση του παιδιού. Ο Ειδικός Παιδαγωγός παίζει σπουδαίο ρόλο όχι μόνο στη μεταφορά γνώσης, αλλά και στο «ξεκλείδωμα» των συναισθημάτων του παιδιού μέσα από τη διαδικασία της μάθησης.

Επιπλέον εξίσου σημαντική είναι η συμβολή της περιβαλλοντικής επίδρασης (οικογένεια, σχολείο). Ο Ειδικός Εκπαιδευτικός αποτελεί το συνδετικό κρίκο σχολείου και οικογένειας. Είναι αυτός που θα συμβουλέψει, θα στηρίξει και θα καθοδηγήσει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Είναι αυτός που θα ενημερώνει σε τακτά χρονικά διαστήματα για το μαθησιακό επίπεδο που βρίσκεται το παιδί τους, για τα στάδια εξέλιξης του και για τους τρόπους αντιμετώπισης των μαθησιακών δυσκολιών του παιδιού. Οι γονείς δεν χρειάζεται να βιώνουν περισσότερες ενοχές από όσες ήδη νιώθουν. Χρειάζονται περισσότερη ενημέρωση και στήριξη γύρω από το πώς η ποιότητα της σχέσης «γονέα-παιδιού» μπορεί να αξιοποιηθεί, βοηθώντας την υγιή γνωστική και συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού τους. Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς, ο Ειδικός Εκπαιδευτικός τους συμβουλεύει για το πώς να ανιχνεύουν μαθησιακά ή άλλα γλωσσικά προβλήματα και με ποιες μεθόδους και στρατηγικές θα μπορούσαν να βοηθήσουν και να στηρίξουν το παιδί μέσα στην τάξη τους.

http://www.paidiatros.com/

και ακόμη

http://www.paidiatros.com/

http://www.paidiatros.com/

http://paidikaiergotherapeia.blogspot.gr/

http://www.iatronet.gr

http://www.iatronet.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Designed By