προσφατα

Ένα και μοναδικό

Δεν φοβάται μην χάσει τον θρόνο του και τα παιχνίδια του από ένα καινούργιο διάδοχο, ούτε χρειάζεται να διεκδικεί συνέχεια την αγάπη της μαμάς. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες το μοναχοπαίδι όταν μεγαλώνει σωστά θεωρείται προνομιούχο.

Της Κατερίνας Παπαγεωργίου, με τη συνεργασία της ψυχολόγου Κικής Φιλιππίδου.

Όταν έχεις ένα μονάχα παιδί, θέλεις να αγωνιστείς για λογαριασμό του, να παραμερίσεις κάθε εμπόδιο στο δρόμο του, να βάλεις όποιον το πληγώσει στη θέση του ή καλύτερα να τον εξορίσεις σε άλλον πλανήτη. Το παιδί σου είναι το αστέρι σου, το νόημα αλλά και η ομορφιά της ζωής σου! Μονάχα να τολμήσει κάποιος να το εκθρονίσει από το βάθρο όπου το μεγαλώνεις αφήνοντας το συχνά να ονειρευτεί πως όλος ο κόσμος θα υποκλιθεί στα πόδια του, και θα γίνει ο λυσσαλέος εχθρός σου σε όλη σου τη ζωή! Είσαι λοιπόν εκεί κοντά του, αφοσιωμένη ολοκληρωτικά δημιουργώντας του με την υπερπροστασία σου ένα αίσθημα ασφάλειας αλλά και μια αίσθηση παντοδυναμίας. Του ανοίγεις πόρτες σε κάθε δυσκολία, ώστε να τα βρίσκει όλα έτοιμα χωρίς να σκέφτεσαι, πως οι φίλοι και οι συμμαθητές του και αργότερα ο κοινωνικός του περίγυρος, καμιά διάθεση δεν πρόκειται να έχουν για αντίστοιχες θυσίες! Όταν το παιδί αντιλαμβάνεται με τον καιρό πως ο "έξω" κόσμος άλλο καημό δεν έχει από το να υποχωρήσει στα καπρίτσια του, προσκολλάται περισσότερο στους γονείς του που με το ντάντεμα και το παραχάιδεμα το κρατούν δεμένο στον προστατευτικό οικογενειακό κλοιό μακριά από το άγνωστο που μπορεί να επιφυλάσσει ακόμα και την απόρριψη. Βέβαια την ίδια ώρα οι γονείς που έχουν ένα μόνο παιδί μπορεί από τη μια να το αντιμετωπίζουν λες και πρόκειται για το όγδοο θαύμα του κόσμου, από την άλλη όμως το βαραίνουν και με όλα τα απωθημένα τους, τις μεγαλομανείς φαντασιώσεις τους ακόμα και τις αυξημένες απαιτήσεις και προσδοκίες τους.

Κυρίαρχοι του κόσμου ή παιδιά... ελεύθερης βοσκής;

Ο ρόλος των γονιών δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά όταν πιστεύουν πως για να είναι ευτυχισμένο ένα παιδί είναι αρκετό να του προσφέρεις ότι ποθεί η ψυχή του. Ειδικά στην περιπτώσεις της οικογένειας με ένα παιδί, αρκετοί γονείς δημιουργούν άθελα τους μια ιδιαίτερα ασφυκτική σχέση μαζί του από την αγωνία και το άγχος που δείχνουν για τη ζωή και την εξέλιξη του. Με λίγα λόγια ποτέ και με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσαμε να πούμε πως τα μοναχοπαίδια είναι παιδιά ελεύθερης βοσκής! Τι να το κάνουν άλλωστε, αν οι υπερβολικοί έπαινοι των γονιών τους, τους δίνουν την αίσθηση πως είναι οι κυρίαρχοι του κόσμου; Μήπως δεν έρχεται η στιγμή που αντιλαμβάνονται ότι οι γονείς τους θεωρώντας τους μικρογραφία τους, φτάνουν στο σημείο να αντιμετωπίζουν ακόμα και τα επιτεύγματα τους για δικά τους κατορθώματα;

Πολύτιμη η παρέα με άλλα παιδάκια

Τα περισσότερα μοναχοπαίδια αρχίζουν να δυσανασχετούν έντονα με τις υπερβολές και τις παρεμβάσεις στη ζωή τους των γονιών τους όταν φτάνουν στην εφηβεία. Εκεί ξεκινούν και οι πρώτες τους εκρήξεις, που όμως συνήθως αποδεικνύονται απλά… βεγγαλικά. Για να μην φτάσουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο, οι γονείς με ένα παιδί, θα πρέπει να του δώσουν να καταλάβει, αφού βέβαια πρώτα το εμπεδώσουν αυτό και οι ίδιοι, πως δεν είναι γεννημένο για να είναι άψογο στα πάντα, ούτε για να κλείνει ραντεβού καθημερινά με την τελειότητα. Θα πρέπει επίσης να διατηρούν τη δική τους ζωή προτρέποντας το μοναχοπαίδι τους να έχει τις δικές του παρέες και να συμπεριφέρεται σύμφωνα με την ηλικία του. Το ζήτημα είναι πως τα περισσότερα μοναχοπαίδια παίζουν από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους μόνα τους στο σπίτι ή παρέα με γονείς και παππούδες μαθαίνοντας σε αυτήν την περίπτωση να ενεργούν και τα ίδια σαν ενήλικες σε μικρογραφία. Στα μοναχικά τους παιχνίδια, χρησιμοποιούν συνήθως τη φαντασία τους προσπαθώντας να ανακαλύψουν τρόπους για να διασκεδάσουν τον ίδιο τους τον εαυτό αφού μονάχα αυτόν έχουν συνήθως για παρέα. Είναι τα παιδιά που μπορεί να ξεδώσουν ακόμα και με φανταστικούς φίλους τους οποίους μάλιστα αντιμετωπίζουν ευκολότερα από τους πραγματικούς. Κάπως έτσι τείνουν να είναι λιγότερο παιχνιδιάρικα από τα άλλα παιδάκια της ηλικίας τους. Αυτό που θα μετρήσει θετικά για την εξέλιξη τους είναι να βρεθούν από πολύ μικρά για παράδειγμα από τα τρία τους χρόνια σε μια ευρύτερη ομάδα με παιδάκια στο ίδιο επίπεδο και στην ηλικία τους για να μιλούν μαζί τους για όσα θεωρούν σημαντικά στον δικό τους παιδικό κόσμο. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με την ένταξη τους σε ένα παιδικό σταθμό ή με τη φιλοξενία τους τα σαββατοκύριακα σε σπίτια συνομηλίκων τους, που μπορεί να είναι ξαδερφάκια η παιδιά φίλων. Με αυτόν τον τρόπο θα γίνουν πιο κοινωνικά, αυτόνομα και κυρίως ανεξάρτητα. Καλό είναι βέβαια, να τα πηγαίνουν καλά με τους μεγαλύτερους τους κερδίζοντας την προσοχή τους, κάτι που έτσι κι αλλιώς το έχουν στο τσεπάκι τους, αλλά πολύ καλύτερο να ξεδίνουν και να κουβεντιάζουν με φιλαράκια στο ίδιο μήκος κύματος με αυτά.

Η υπερβολή βλάπτει

Όταν έχεις μονάχα ένα παιδί, όλα τα ενδιαφέροντα σου πολύ συχνά γυρίζουν γύρω του. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, είναι μύθος πως το μοναχοπαίδι είναι εγωκεντρικό, αν και θα μπορούσε από τη στιγμή που καθημερινά απολαμβάνει από τους γονείς του την πλήρη αποδοχή και αποκλειστικότητα. Η υπερβολική όμως αγάπη, τρυφερότητα και προσοχή, όπως και η μητρική τάση για κτητικότητα είναι από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά το μοναχοπαίδι. Συναισθήματα που αρχικά μπορεί να το γεμίσουν με υπερηφάνεια, καθώς του δίνουν την αίσθηση πως όλος ο κόσμος είναι στα πόδια του, στη συνέχεια όμως αποκαλύπτεται, πως αυτού του είδους τα μεγαλεία ισχύουν μόνο στους οικογενειακούς δεσμούς. Κάπως έτσι τα μοναχοπαίδια μπορεί να αισθανθούν, αν οι γονείς δεν το προσέξουν, εκτός τόπου όταν είναι με συνομηλίκους τους.

Τα μοναχοπαίδια έχουν τα θετικά...

Έχουν συχνά υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από ότι οι συνομήλικοι τους με αδέρφια, διαπρέπουν στα μαθήματά τους γιατί έχουν υψηλές προσδοκίες και παρουσιάζουν μεγαλύτερες επιτυχίες στις σπουδές τους (όπως και οι πρωτότοκοι).
Δείχνουν μεγάλη υπευθυνότητα και είναι πιο ώριμα από τα παιδιά της ηλικίας τους καθώς πολλές φορές υιοθετούν τις αξίες των ενηλίκων με τους οποίους συνηθίζουν από μικρά να κάνουν παρέα.
Έχουν τάσεις τελειομανίας, γιατί δεν ανέχονται παρεμβάσεις για παρατηρήσεις και δυσμενή κριτική και ακολουθούν τους κανόνες γιατί αγαπούν την οργάνωση.
Δείχνουν αποφασιστικότητα, είναι καλοί παρατηρητές, οικονόμοι και προσεκτικοί.

…και τα αρνητικά τους σημεία

Παραιτούνται εύκολα όταν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα και αγχώνονται ιδιαίτερα προκειμένου να καταφέρουν να είναι τέλειοι.
Τρέμουν μήπως απογοητεύσουν τους γονείς τους περισσότερο από τα παιδιά που έχουν αδέρφια γι αυτό και συνήθως φοβούνται να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο μέχρι τουλάχιστον να σιγουρευτούν πως θα το κάνουν καλά.
Οι γονείς που έχουν ένα μονάχα παιδί ιδίως αν οι ίδιοι είναι κάποιας ηλικίας το κακομαθαίνουν με την απόλυτη αφοσίωση τους με αποτέλεσμα να έχει παράλογες απαιτήσεις μεγαλώνοντας από το περιβάλλον του.
Δυσκολεύονται μεγαλώνοντας να βγάλουν τα εσώψυχα τους ενώ οι κουβέντες τους είναι μετρημένες.

http://www.paidimag.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Designed By