προσφατα

Υπερκινητικότητας συνέχεια

Υπερκινητικότητα & Διάσπαση προσοχής

Η υπερκινητικότητα που παρουσιάζουν μερικά παιδιά είναι μία διαταραχή που σχετίζεται με αυξημένη κινητική δραστηριότητα και παρορμητικότητα σε σχέση με την ηλικία του παιδιού και το στάδιο της ανάπτυξης του. Η υπερκινητικότητα που παρουσιάζουν μερικά παιδιά είναι μία διαταραχή που σχετίζεται με αυξημένη κινητική δραστηριότητα και παρορμητικότητα σε σχέση με την ηλικία του παιδιού και το στάδιο της ανάπτυξης του. Το υπερκινητικό παιδί συχνά δυσκολεύεται να συγκεντρώσει την προσοχή του σε ένα αντικείμενο ή μια δραστηριότητα. Σε αυτήν την περίπτωση λέμε ότι παράλληλα με την υπερκινητικότητα παρουσιάζει και σύνδρομο διάσπασης προσοχής (Σ.Δ.Π.-Υ). Η διαταραχή γίνεται αντιληπτή κυρίως όταν το παιδί καλείται να λειτουργήσει σε κάποια ομάδα, όπως στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο ή στο σχολείο.

Τα συμπτώματα της υπερκινητικότητας - παρορμητικότητας (σύμφωνα με το DSM-IV)

To παιδί για να χαρακτηριστεί υπερκινητικό – παρορμητικό, πρέπει να παρουσιάζει 6 από τα παρακάτω συμπτώματα, τουλάχιστόν για διάστημα 6 μηνών, σε βαθμό τέτοιο που δε φαίνεται λογικό να συμβαδίζουν με το επίπεδο της ανάπτυξης του.

Κουνάει τα χέρια ή τα πόδια ή κουνιέται διαρκώς στην καρέκλα του.
Έχει δυσκολία να παραμείνει καθιστό όταν του το ζητάμε.
Αφαιρείται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα.
Συχνά τρέχει ή σκαρφαλώνει σε συνθήκες μη αρμόζουσες.
Συχνά έχει δυσκολία να παραμείνει ήρεμος σε παιχνίδια ή δραστηριότητες κατα την διάρκεια του ελεύθερου του χρόνου.
Εναι συχνά στην πρίζα ή αντιδρά σαν να κάθεται σε καρφιά.
Συχνά μιλάει πολύ.
Αφήνει να του ξεφύγει η απάντηση σε μία ερώτηση που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
Δυσκολεύεται συχνά να περιμένει την σειρά του.
Διακόπτει συχνά ή επιβάλλει την παρουσία του στο παιχνίδι.

Διάσπαση προσοχής

Το παιδί πρέπει να παρουσιάζει τουλάχιστον 6 συμπτώματα από τα παρακάτω.

Τα συμπτώματα αυτά πρέπει να επιμένουν τουλάχιστόν για 6 μήνες σε βαθμό που δεν είναι αποδεκτά και δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο της ανάπτυξης του. Μερικά από τα συμπτώματα αυτά γίνονται αντιληπτά πριν από τα 7 χρόνια του παιδιού.

Δεν καταφέρνει να συγκεντρώνει την προσοχή του στις λεπτομέρειες ή κάνει λάθη σε όσα υπαγορεύονται, στις σχολικές εργασίες και σε άλλες δραστηριότητες.
Δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στην εργασία που κάνει ή στο παιχνίδι.
Δείχνει ότι δεν ακούει όταν του απευθύνουν τον λόγο.
Δεν συμμορφώνεται με τις συμβουλές και δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει τις σχολικές δραστηριότητες, γεγονός που οφείλεται στην αδυναμία του να καταλάβει οδηγίες.
Έχει δυσκολία στην οργάνωση των εργασιών και των δραστηριοτήτων του.
Αποφεύγει τις εργασίες που απαιτούν συνεχή νοητική προσπάθεια, όπως οι σχολικές εργασίες.
Χάνει συχνά τα απαραίτητα αντικείμενα, τις εργασίες του.
Αποσπάται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα.
Ξεχνά συχνά και σε καθημερινή βάση.

Τύποι διαταραχής

Διάσπαση προσοχής - Υπερκινητικότητα, μικτός τύπος.
Διάσπαση προσοχής - Υπερκινητικότητα, οπού υπερτερεί η διάσπαση προσοχής.
Διάσπαση προσοχής - Υπερκινητικότητα όπου υπερτερεί η υπερκινητικότητα – παρορμητικότητα.
Διάσπαση προσοχής - Υπερκινητικότητα που δεν είναι προσδιορισμένη. Αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου δεν πληρούνται όλα τα κριτήρια της διαταραχής.

Οι εκδηλώσεις αυτής της διαταραχής εμφανίζονται με διαβαθμίσεις. Παρατηρούμε έτσι ότι :

υπάρχει επιδείνωση των συμπτωμάτων σε συνθήκες που απαιτούν προσοχή όπως δηλαδή όταν το παιδί πρέπει να προσέξει τον δάσκαλο στην τάξη, να καθίσει σε μία συγκέντρωση, κ.τ.λ.
Η υπερκινητικότητα μεταφράζεται σε υπερβολική φλυαρία, σε αδυναμία για ήρεμο παιχνίδι και ασυνέπεια προς την χρήση κανόνων του παιχνιδιού.
Η παρορμητικότητα συχνά διαφαίνεται στην τάξη από τις βασικές απαντήσεις που δίνει το παιδί, χωρίς όμως ο δάσκαλός να έχει ολοκληρώσει την ερώτηση του, ή από τα σχόλια που κάνει στην θέση ενός άλλου συμμαθητή του.

Η ιδιάζουσα αυτή συμπεριφορά του μπορεί να προκαλέσει :

Ατυχήματα, όπως π.χ γέρνει μια κανάτα με νερό χωρίς προφύλαξη.
Δημιουργεί στο παιδί έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό του, μικρή ανοχή στις πιέσεις, ματαιώσεις και συχνά εκρήξεις θυμού. Το παιδί συναντά σοβαρά εμπόδια στην σχολική του πρόοδο.
Ένα υψηλό ποσοστό (50-70%) των παιδιών αυτών παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα προσαρμογής, ενώ η νοητική τους ικανότητα βρίσκεται συνήθως στο μέσο όρο.
Μερικές φορές παρουσιάζουν ενούρηση ή εγκοπή ή διαταραγμένη συμπεριφορά.

Πώς και πότε εμφανίζεται η διαταραχή;

Στις μισές περιπτώσεις περίπου ή έναρξη της διαταραχής τοποθετείται πριν από την ηλικία των 4 χρονών. Συχνά όμως η διάγνωση διαταραχής, γίνεται με την είσοδο του παιδιού στο σχολείο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι ενδείξεις διαταραχής εξακολουθούν να υπάρχουν σε όλη την ζωή του παιδιού. Είναι πιο συχνή στα αγόρια από ότι στα κορίτσια. Ανατρέχοντας στο οικογενειακό ιστορικό του παιδιού διαπιστώνουμε συχνά ότι κάποιος από τους γονείς παρουσίαζε παρόμοια προβλήματα.

Στην δημιουργία αυτής της διαταραχής συμβάλλουν οι ανωμαλίες του Κ.Ν.Σ, η επιληψία και άλλες νευρολογικές διαταραχές. Το αποδιοργανωμένο χαοτικό περιβάλλον και η έλλειψη συναισθηματικής επαφής μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις, να ευνοούν την εμφάνιση της διαταραχής.

Θεραπεία

Όσο πιο νωρίς διαγνωστεί η διαταραχή τόσο πιο άμεση θα είναι η αντιμετώπιση και καλύτερη η μελλοντική πορεία του παιδιού. Παρότι η χρήση φαρμάκων αποφεύγεται, ωστόσο σε περιπτώσεις υπερκινητικών παιδιών, που η συμπεριφορά τους είναι εξαιρετικά ενοχλητική ή και επικίνδυνη, συστήνεται φαρμακευτική αγωγή. Δέν είναι σαφείς όμως ακόμη οι παράγοντες που καθορίζουν την διάρκεια της θεραπευτικής αυτής αγωγής, ούτε οι λόγοι που μερικά παιδιά δεν ωφελούνται από την χρήση φαρμάκων. Η ειδική παιδαγωγική βοηθάει και η θεραπεία συμπεριφοράς είναι αναγκαία, προκειμένου να αντιμετωπιστούν αφενός η ψυχολογική επιβάρυνση του παιδιού, αφετέρου τα προβλήματα στον γνωστικό τομέα. Είναι ακόμα σημαντικό να σημειώσουμε ότι κάθε περίπτωση απαιτεί διαφορετικό τρόπο θεραπείας και ποικίλοι παράγοντες.

Η στάση των γονιών

Οι γονείς ίσως θα πρέπει να εκπαιδευτούν από τον ειδικό, ώστε να μάθουν να αντιμετωπίζουν σωστά το παιδί. Οι γονείς πρέπει :

Να έχουν προσδοκίες ανάλογες με τις δυνατότητες του παιδιού.
Να έχουν υπόψη τους ότι το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση, έπαινο και αποδοχή από αυτούς. Να γνωρίζουν ότι η αντίδραση του παιδιού είναι ανεξάρτητη από την θέληση του.
Να έχουν κατά μου ότι το παιδί ξεχνά πολύ εύκολα τις οδηγίες ή τις απαγορεύσεις.
Είναι απαραίτητο να τηρούν μία ρουτίνα στο σπίτι, ώστε να εξασφαλιστεί ηρεμία για το παιδί.
Σε περιπτώσεις έντασης, να προσπαθούν να του στρίψουν αλλού την προσοχή, ώστε να αποφεύγονται οι αντιπαραθέσεις που δεν οδηγούν πουθενά.
Σε περιπτώσεις έντασης να αποφεύγουν τους συναισθηματισμούς, κρατήστε σταθερό τον τόνο της φωνής σας και αποκτήστε τον έλεγχο της κατάστασης.
Να λαμβάνουν υπόψη ότι η μελέτη των μαθημάτων γίνεται πιο εύκολη, όταν απομακρύνουν οτιδήποτε αποσπά την προσοχή του.
Να γνωρίζουν ότι είναι προτιμότερο το παιδί να ακολουθεί ένα αυστηρά καθορισμένο πρόγραμμα.
Να έχουν υπόψη τους ότι τα υπερκινητικά παιδιά θέλουν περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσουν μία εργασία.
Να θυμούνται ότι, επειδή τα υπερκινητικά παιδιά έχουν ανάγκη να εκτονώσουν την ενεργητικότητα τους, είναι καλό να ασχολούνται με την κολύμβηση, το στίβο ή άλλα αθλήματα.
Όπου χρειάζεται, δώστε στο παιδί διπλωματικές επιλογές: Πρώτα πείτε του ποιος είναι ο κανόνας, τι πρέπει να κάνει, μετρήστε μέχρι το τρία, δώστε του λίγο ακόμα χρόνο και περισσότερες επιλογές δράσης και μην τραβάτε την κατάσταση στα άκρα.
Όταν όλα έχουν τελειώσει καλό θα ήταν οι γονείς να συγχωρούν αμέσως το παιδί και να μην του κρατάνε κακία για μεγάλα διαστήματα.
Πρέπει να επιβραβεύουμε ακόμα και την παραμικρή θετική συμπεριφορά του παιδιού.

Στο σχολείο:

Η δασκάλα πρέπει να έχει υπόψη της πως η συμπεριφορά του παιδιού απαιτεί ειδική μεταχείριση. Πρέπει επίσης να ξέρει πότε να υποχωρεί.
Το παιδί θα ήταν καλό να κάθεται στις πρώτες σειρές, οπού δεν θα υπάρχουν αιτίες για να του αποσπάσουν την προσοχή.
Η δασκάλα χρειάζεται να δίνει στο παιδί καθαρές και αναλυτικές οδηγίες καθώς και να ενημερώνει συνεχώς τους γονείς για την απόδοση του παιδιού.
Χρειάζεται ειδική προσοχή από τους δασκάλους του σχολείου, σε συγκεκριμένες στιγμές όπως όταν μπαίνουν τα παιδιά στην τάξη ή στις σχολικές εκδρομές.
Προσπαθήστε μεθόδους κατά τις οποίες ανταμείβετε το παιδί με ένα «βραβείο» ώστε να τον βοηθήσετε να μειώσει τον χρόνο μέσα στον οποίο ολοκληρώνει μία δραστηριότητα.

http://www.anaptyksi.gr/

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Είναι το παιδί σας η ... «σβούρα» της τάξης;
Είναι ο Ντένις ο Τρομερός της τάξης του, καπετάν φασαρίας και αντάρτης; Είναι το αγοροκόριτσο της παρέας, όλο σκανταλιές; Ή μήπως, πίσω από τη ζωηράδα και την απροσεξία στον πίνακα, κρύβονται δυσκολίες στη μάθηση και στη συμπεριφορά; Αναγνωρίστε τα πρώτα σημάδια της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και
Υπερκινητικότητας στο παιδί σας και δείτε πώς θα βάλετε έγκαιρα σε τάξη και ισορροπία τη ζωή του, στο σπίτι και στο σχολείο.

Αντιμέτωποι με τη ΔΕΠ-Υ
Οι επιπτώσεις της ΔΕΠΥ στη ζωή του παιδιού και της οικογένειας είναι σημαντικές, σημειώνει η αναπτυξιολόγος: «τα παιδιά αυτά νιώθουν ότι απογοητεύουν δασκάλους, γονείς και συμμαθητές. Συχνά βιώνουν απόρριψη, συναισθηματικά προβλήματα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, απόσυρση, που μπορεί να οδηγήσουν σε διαταραχές διαγωγής». Όσον αφορά στην αντιμετώπιση της διαταραχής, «είναι κατά περίπτωση (εξατομικευμένη) και συνίσταται
σε ψυχολογική-θεραπεία συμπεριφοράς, ή σε φαρμακευτική θεραπεία (σε πιο σοβαρές περι-
πτώσεις). Η σύγχρονη φαρμακευτική θεραπεία της ΔΕΠ-Υ αφορά σε φάρμακα που επιδρούν σε ντοπαμινεργικές και νοραδρενεργικές οδούς στον εγκέφαλο. Αν κριθεί απαραίτητο, το παιδί και η οικογένεια παραπέμπονται σε παιδονευρολόγο ή παιδοψυχίατρο».
Συνεκτιμώνται, βέβαια, συνυπάρχουσες καταστάσεις που «συχνά διαπιστώνουμε σε παιδιά με ΔΕΠΥ, όπως: διαταραχές αυτιστικού φάσματος, χρόνιες αγχώδεις διαταραχές, μείζονα κατάθλιψη, μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία, αδεξιότητα, σοβαρή διαταραχή διαγωγής, αντικοινωνική και παραπτωματική συμπεριφορά. Οι καταστάσεις αυτές χρήζουν
κατάλληλης παρέμβασης από εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, ειδικό παιδαγωγό ή/και ψυχολόγο, πάντα σε συνεργασία με τον γιατρό και την οικογένεια», καταλήγει η αναπτυξιολόγος.

Συμβουλές προς τους γονείς
Πώς να συμπεριφέρονται καθημερινά στο παιδί με ελλειμματική προσοχή/υπερκινητικότητα, ώστε να έχουν θετικό αποτέλεσμα και να μην προσφεύγουν απλώς σε νουθεσίες όπως «κάτσε ήσυχος»;
Στην οικογένεια και στο παιδί προτείνονται τα εξής από την παιδίατρο-αναπτυξιολόγο,
κυρία Κωνσταντίνα Γκόλτσιου:
• Να θέτει ο ίδιος ο μαθητής βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους στη σχολική εργασία του.
• Να μην υπάρχουν παρεμβολές στον χώρο μελέτης του παιδιού.
• Να ασχολείται με την άθληση, που προάγει την αυτοσυγκέντρωση.
• Να κρατά ημερολόγιο σημαντικών ημερών.
• Να γράφει το χρονοδιάγραμμα της επόμενης μέρας.
• Να λύνει σταυρόλεξα.
• Να γίνεται διάσπαση εργασιών του, σε μικρότερες και απλούστερες.
• Να κάνει αυτοέλεγχο, αυτοαξιολόγηση.
• Να συνεργάζεται με κάποιον φίλο που θα τον βοηθήσει, να γίνεται οργάνωση των μαθητών σε ομάδες.
• Στην απογευματινή μελέτη, να κάνει συχνά διαλείμματα με εναλλαγή δραστηριοτήτων.
• Να εναλλάσσονται κινητικές και στατικές δραστηριότητες, για εκτόνωση της κούρασης ή της έντασης που νιώθει.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΔΕΠ-Υ
Πρόκειται για μια αρκετά συχνή αναπτυξιακή διαταραχή: σύμφωνα με το εγχειρίδιο DSM-IV,
συχνότητα της διαταραχής ανέρχεται σε ποσοστό 3-5% στα παιδιά και είναι συχνότερη στα αγόρια.
Σε μια τάξη 30 παιδιών, δηλαδή, τουλάχιστον 1 παιδί παρουσιάζει ΔΕΠΥ.
Συνιστά χρόνια διαταραχή, καθώς το 30%-70% των παιδιών με ΔΕΠΥ συνεχίζουν να παρουσιάζουν δυσκολίες και ως ενήλικες.

Συμπτώματα ΔΕΠ-Υ: πότε να ζητήσετε βοήθεια
Η διάγνωση της διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) γίνεται από τον ειδικό παιδίατρο-αναπτυξιολόγο, «οι γονείς όμως και οι δάσκαλοι θα πρέπει να ανησυχήσουν και να ζητήσουν αναπτυξιολογική εκτίμηση, όταν το παιδί τους εμφανίζει συστηματικά κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα», εξηγεί η δρ. Γκόλτσιου:

«Εχει δυσκολία προσοχής σε λεπτομέρειες και κάνει λάθη απροσεξίας, δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του, δείχνει σαν να μην ακούει, δυσκολεύεται να παρακολουθήσει οδηγίες, δυσκολεύεται στην οργάνωση χώρου και χρόνου, αποφεύγει ή δεν του αρέσει ο,τιδήποτε απαιτεί παρατεταμένη πνευματική προσπάθεια, χάνει πράγματα, διασπάται η προ
σοχή του εύκολα, ξεχνάει καθημερινά πράγματα, παίζει με τα χέρια, κουνάει τα πόδια, κουνιέται στο κάθισμα, δυσκολεύεται να μείνει καθιστό, τρέχει ή σκαρφαλώνει όλη την ώρα, δυσκολεύεται να αφοσιωθεί ήσυχα σε μια δραστηριότητα, φλυαρεί υπερβολικά, απαντά χωρίς να περιμένει να ολοκληρωθεί η ερώτηση, δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του και γενικότερα να περιμένει, διακόπτει τους άλλους όταν μιλάνε, ενοχλεί με την παρουσία του».

Βιβλία
"Ζώντας με τη Διάσπαση, Αναγνωρίζοντας και Αντιμετωπίζοντας τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής στα Παιδιά και στους Ενήλικες"
Δρ. Edward M. Hallowell και Δρ. John J. Ratey, εκδόσεις Νίκας.
• "Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητα,"
Ευ. Κάκουρος και Κ. Μανιαδάκη, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
• "Το Υπερκινητικό Παιδί, Οι δυσκολίες του στημάθηση και στη συμπεριφορά,"
Ευ. Κάκουρος, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

dvd
• Δείτε το φιλμ «Blue Valentine», με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Ράιαν Γκόσλινγκ, ο
οποίος πάσχει από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής.

Life Positive ΦEBPOYAPIOΣ 2012 # 13


κι ακομη ενα βιβλιο

"Χαζό είμαι να κάτσω φρόνιμα? "

Συγγραφέας : Heine Baum (ψυχοπαιδαγωγός )
Εκδόσεις : Θυμάρι
και ακομη
http://kids.in.gr/

http://kids.in.gr/


http://kids.in.gr/

http://www.momyz.gr/

http://www.paidiatros.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Designed By