προσφατα

Η αμπάριζα

Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες. Η κάθε ομάδα έχει την έδρα της που ονομάζεται Μάνα. Σκοπός του παιγνιδιού είναι ο ένας να ακουμπήσει τον άλλο. Θα πρέπει όμως πριν από τον άλλο να έχει ήδη ακουμπήσει τη μάνα, να φωνάξει "παίρνω αμπάριζα και βγαίνω" και μετά να προσπαθήσει να ακουμπήσει τον άλλο. Αν το καταφέρει τότε ο άλλος γίνεται αιχμάλωτος της ομάδας. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να αιχμαλωτίσει η μια ομάδα τα παιδιά της άλλης.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Ένα κλασσικό ομαδικό παιχνίδι "της γειτονιάς", αφού όταν μαζεύονται πάρα πολλά παιδιά είναι το πιο διασκεδαστικό παιχνίδι που μπορούν να παίξουν!

Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ισάριθμες ομάδες και η κάθε ομάδα ορίζει την "αμπάριζά" της, δηλαδή το ορμητήριο από όπου ξεκινά, αντικριστά από την αμπάριζα της αντίπαλης ομάδας. Ταυτόχρονα, οι ομάδες ορίζουν και το χώρο της "φυλακής", του μέρους δηλαδή όπου υποχρεώνονται να περιμένουν όσοι έχουν "πιαστεί" μέχρι να απελευθερωθούν από κάποιο συμπαίκτη τους.

Συνήθως ο πιο θαρραλέος παίκτης από μια ομάδα ξεκινά πρώτος φωνάζοντας "παίρνω αμπάριζα και βγαίνω" και πηγαίνει προς την αντίπαλη ομάδα προκαλώντας τα μέλη της να τον κυνηγήσουν για να τον πιάσουν. Τότε κάποιος από την αντίπαλη ομάδα "παίρνει αμπάριζα" και τρέχει να τον πιάσει. Αν τον πιάσει, τον οδηγεί στη φυλακή της ομάδας του. Προσοχή! Ο τελευταίος που παίρνει αμπάριζα είναι αυτός που έχει το δικαίωμα του κυνηγού!

Παράδειγμα: Από την ομάδα Α ο Γιωργάκης παίρνει αμπάριζα και βγαίνει να προκαλέσει. Από την ομάδα Β ο Θανασάκης παίρνει αμπάριζα και βγαίνει να κυνηγήσει τον Γιωργάκη. Τότε ο Βαγγέλης της ομάδας Α παίρνει αμπάριζα για να κυνηγήσει τον Θανασάκη πριν αυτός πιάσει τον Γιωργάκη! Κάθε φορά λοιπόν ο τελευταίος που παίρνει αμπάριζα έχει δικαίωμα να κυνηγήσει όποιον αντίπαλο βρίσκεται στο πεδίο της μάχης.

Οι παίκτες που παίρνουν αμπάριζα και μπαίνουν στη μάχη, μπορούν να ξαναγυρίσουν στο ορμητήριό τους για να πάρουν πάλι αμπάριζα. Επίσης, όσο ένας παίκτης οδηγεί έναν αντίπαλο στη φυλακή, δεν μπορεί να "πιαστεί". Αν ένας παίκτης καταφέρει να πλησιάσει στη φυλακή όπου κρατούνται οι συμπαίκτες του, μπορεί να τους απελευθερώσει λέγοντας "φτου ξελεφτερία"!

Νικήτρια θεωρείται η ομάδα που θα πιάσει όλους τους παίκτες της αντίπαλης ομάδας ή όταν ένας παίκτης καταφέρει να μπει, χωρίς να τον πιάσουν, στο ορμητήριο της αντίπαλης ομάδας.


http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Παραδοσιακά είναι ένα παιχνίδι, κυρίως γι' αγόρια 12-15 ετών, αλλά μπορούν να το παίξουν και κορίτσια. Έχει πολύ αυστηρούς κανόνες, που οι παίκτες πρέπει να τους κρατούν με κάθε τρόπο.
Τα παιδιά, 8 ως 14 τον αριθμό, χωρίζονται σε 2 ομάδες και κάθε ομάδα έχει τη μάνα της. Κάθε ομάδα διαλέγει την περιοχή της, σε 100 με 150 βήματα απόσταση από την άλλη και στο κέντρο είναι η αμπάριζα ή η Μανή, κατά την ποντιακή παραλλαγή, που αποτελείται από ένα σωρό, καμωμένο με τα πανωφόρια των παιδιών ή τα σακάκια τους ή ένα δέντρο, αν υπάρχει σ' αυτόν το χώρο. Γύρω απ' την αμπάριζα, κάθε ομάδα χαράζει έναν κύκλο, με περιφέρεια 3 ως 4 μέτρων και εκεί θα φυλάγονται τα σκλαβάκια. Εμπρός από τον κύκλο αυτό, σε μια απόσταση 5 βημάτων, κάθε ομάδα χαράζει μια ίσια γραμμή, που δείχνει τα σύνορα της περιοχής της.
Την αρχή του παιχνιδιού την κάνει ένας, ο πιο σερπετός από τους παίκτες της ομάδας Α, που προχωρεί προς τη γραμμή κι αρχίζει να κοροϊδεύει και να ειρωνεύεται τους αντιπάλους του. Τότε ο αρχηγός, η μάνα της αντίθετης ομάδας δίνει την εντολή σ' έναν απ' τους δικούς της, να τον κυνηγήσει και να πιάσει τον αιχμάλωτο. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κυνηγήσει και να πιάσει τον αντίπαλο του, παρά μονάχα έξω από την περιοχή του και μονάχα αν έχει βγει ύστερα απ' αυτόν. Αν ο αντίπαλος της ομάδας Α γυρίσει πίσω στην περιοχή του χωρίς να πιαστεί, τότε αυτός που τον κυνηγάει, δεν έχει δικαίωμα να μείνει στην ελεύθερη περιοχή, αλλά πρέπει να γυρίσει ξανά στο στρατόπεδό του και να πάρει «φωτιά» ή να πιάσει «αμπάριζα». Φωνάζει τότε: «Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω» και τότε χτυπάει την αμπάριζα και βγαίνει πάλι έξω. Εντωμεταξύ κι άλλοι παίκτες της ομάδας Α και της Β έχουν βγει και κυνηγιούνται. Αν κανείς φτάσει τον αντίπαλό του και τον αγγίξει, έστω και με τα δάχτυλα, και φωνάξει: «Σ' έπιασα», τότε αυτός θεωρείται αιχμάλωτος και οδηγείται με θριαμβευτικές κραυγές στο στρατόπεδο των αιχμαλώτων του αντιπάλου, δηλ. στον κύκλο που είναι χαραγμένος γύρω από την αμπάριζα, και δεν επιτρέπεται να φύγει μόνος του. Ωστόσο αν κάποιος από τη δική του ομάδα καταφέρει να χωθεί μέσα στο εχθρικό στρατόπεδο και χτυπήσει έναν από τους αιχμαλώτους, τον ελευθερώνει. Δε μπορεί όμως να ελευθερώσει παρά μονάχα ένα σε κάθε έξοδό του. Αν κανείς από τους παίκτες είτε κατά λάθος είτε για να γλιτώσει έναν από τους δικούς του, βγει από την περιοχή του παιχνιδιού, που σχηματίζει γύρω γύρω ένα τετράγωνο, τότε θεωρείται λιποτάκτης και οδηγείται στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του αντιπάλου.
Οι αρχηγοί των ομάδων δεν παίρνουν μέρος στο παιχνίδι, γιατί αν τυχόν συλληφθεί ένας αρχηγός, τότε χάνει ολόκληρη η ομάδα του το παιχνίδι. Αντίθετα, αν ο αρχηγός της αντίπαλης ομάδας καταφέρει να εισχωρήσει στην περιοχή του εχθρού και χτυπήσει την αμπάριζα, τότε κερδίζει ολόκληρη η ομάδα. Φωνάζει, τότε, «Έπιασα την αμπάριζα» και το παιχνίδι θεωρείται τελειωμένο. Κανονικά το παιχνίδι συνεχίζεται έως ότου η μια ομάδα χάσει τόσους παίκτες, ώστε να μη μπορεί πια να συνεχίσει. Οι νικητές, τότε, κάθονται καβαλικευτά στη ράχη των νικημένων και κάνουν έτσι τη βόλτα όλης της περιοχής, περιγελώντας τους αντιπάλους.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Designed By