προσφατα

Κολοκυθιά

Ένα παιδί κάνει τη "μάνα" και τα υπόλοιπα διαλέγουν αριθμούς αρχίζοντας από το "1". Αμέσως τότε αρχίζει το παιχνίδι η μάνα λέγοντας έναν αριθμό. Όποιο παιδί έχει αυτό τον αριθμό, πρέπει να απαντήσει αμέσως αλλιώς χάνει και βγαίνει απ' το παιχνίδι.

Για παράδειγμα, αν παίζουν 8 παιδάκια, ξεκινάει η μάνα λέγοντας:

Μάνα: "Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 3 κολοκύθια"
Παιδί με αριθμό 3: "και γιατί να κάνει 3";
Μάνα: "Αμ πόσα θες να κάνει";
Παιδί με αριθμό 3: "να κάνει 7"
Παιδί με αριθμό 7: "και γιατί να κάνει 7";
Παιδί με αριθμό 3: "αμ πόσα να κάνει";
Παιδί με αριθμό 7: "να κάνει 5"

απαντά το παιδί με τον αριθμό 5 κοκ.
Μπορούν επίσης να πουν, "'να κάνει η μάνα". Έτσι μπαίνει κι αυτή ξανά στο παιχνίδι.

Όποιος χάσει αναγκάζεται να κάνει το γάιδαρο, το σκύλο, τον κόκκορα ή ό,τι άλλο προστάξει η ομάδα!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Οι παίκτες - από 5 ως 10 - κάθονται γύρω-γύρω και βγάζουν έναν αρχηγό, τα πιο μεγάλα απ' τα παιδιά ή τον πιο έξυπνο, ανάμεσα στους μεγάλους. Καθένας απ' τους παίκτες παίρνει έναν αριθμό. Αυτό γίνεται κατά 2 τρόπους: Ή εκείνος που κάθεται στ' αριστερά του αρχηγού, παίρνει τον αριθμό 1 κι ο διπλανός του το 2 κι έτσι ως το τέλος, ή ο καθένας παίρνει όποιο αριθμό του αρέσει, που δεν πρέπει όμως να είναι μεγαλύτερος, απ' όσα είναι στο σύνολό τους τα παιδιά. Έτσι π.χ. αν τα παιδιά είναι 8, δεν πρέπει κανείς να πάρει τον αριθμό 10. Κάθε παίκτης πρέπει να θυμάται καλά τον αριθμό του, γιατί απ' αυτό θα εξαρτηθεί αν θα κερδίσει ή θα χάσει.
Πρώτος μιλάει ο αρχηγός και λέει:
- Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 3 (π.χ.) κολοκύθια!
Μόλις αναφέρει αυτόν τον αριθμό, εκείνος που έχει το 3, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει:
- Και γιατί να κάνει τρία;
- Και πόσα θέλεις να κάνει; Ρωτάει ο αρχηγός.
- Να κάνει (π.χ.) πέντε.
Μόλις ακούσει τον αριθμό του εκείνος που έχει το πέντε, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει: «Και γιατί να κάνει πέντε;» και το παιχνίδι συνεχίζεται μ' αυτόν τον τρόπο.
Αν κανείς ακούσει τον αριθμό του και δεν σηκωθεί ή σηκωθεί ακούγοντας τον αριθμό που έχει άλλος ή πει ανύπαρκτο αριθμό (π.χ. το 12 αν είναι 10 τα παιδιά), τότε χάνει και πρέπει να δώσει ενέχυρο. Αυτό το ενέχυρο πρέπει να είναι κάτι το ατομικό του, π.χ. το μαντήλι του, το βραχιόλι του… Όλα αυτά ο αρχηγός τα βάζει κατά μέρος και τα σκεπάζει μ' ένα μαντίλι ή μ' ένα κομμάτι ύφασμα. Όταν τελειώσει το παιχνίδι, ο αρχηγός βάζει το χέρι του κάτω απ' το μαντίλι, τραβάει ένα-ένα τα ενέχυρα και φωνάζει:
- Κι αυτός εδώ, τι πρέπει να κάνει;
Οι άλλοι, όλοι μαζί, φωνάζουν.
- Να λαλήσει σαν πετεινός ή να γκαρίξει σαν γαϊδούρι ή να περπατήσει με τα τέσσερα, ή ό,τι άλλο σοφιστούν.
Την τιμωρία αυτή, πρέπει ο τιμωρημένος να τη δεχτεί με κέφι και να κάνει τους άλλους να γελάσουν.
Σε μια παραλλαγή, ο αρχηγός δεν περιμένει να τελειώσει το παιχνίδι για να επιβάλλει τις τιμωρίες, αλλά μόλις κάνει κάποιος ένα λάθος, τον βάζουν αμέσως να εκτελέσει την τιμωρία του.
Σε μια άλλη παραλλαγή απ' την Ήπειρο, στη μέση του κύκλου στήνουν μια βαριά πέτρα και όποιος κάνει λάθος, σηκώνεται αμέσως, σηκώνει την πέτρα και τη βαστάει στους ώμους του ως το τέλος του παιχνιδιού, εκτός αν λαθευτεί κανένας άλλος και τότε πηγαίνει εκείνος και παίρνει την πέτρα κι ο πρώτος ξαναγυρίζει στη θέση του.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Designed By