προσφατα

Καλωσόρισμα

Γεια σας. Ειμαι η mommy D, η μαμά ενός δίχρονου αγοριού. (τριχρονου σημερα.... ποτε περασε ενας χρονος...)

Τον τελευταίο χρόνο αντιμετωπίσαμε ένα θέμα υγείας που αφορούσε την κινητική μας ανάπτυξη, η οποία παρουσίασε καθυστέρηση και επηρρέασε και τους υπόλοιπους τομείς της ανάπτυξής μας. Παράλληλα με τα ραντεβού μας με παιδονευρολόγους, αναπτυξιολόγους, εργοθεραπευτές και παιδοψυχολόγους, έκανα κι εγώ την δική μου έρευνα στο διαδίκτυο, στην προσπάθειά μου να βοηθήσω όσο μπορώ τον μικρό μου.

Σημαντικός κανόνας: Το διαδίκτυο δεν μπορεί να αντικαταστήσει κανέναν επιστήμονα. Και κυρίως φροντίστε να μην ψάχνετε όταν δεν είστε σε καλή ψυχολογική κατάσταση. Οτιδήποτε διαβάζετε θα θεωρείτε οτι το έχει και το παιδί σας και θα μπειτε σε έναν φαύλο κύκλο αναζήτησης, που μόνο καλό δεν θα σας κάνει.

Το βασικό είναι να έχετε έναν παιδίατρο που να τον εμπιστεύεστε και να μοιράζεστε μαζί του τις απορίες σας έτσι ώστε έγκαιρα να μπορέσει να σας κατευθύνει, αν προκύψει κάποιο θέμα.

Σκοπός αυτού του blog είναι να μοιραστώ μαζί σας όλα αυτά που έχω αποκομίσει όλο αυτό το διάστημα και να σας δώσω μια μικρή βοήθεια σε όποιες απορίες μπορεί να έχετε. Εγώ δεν είμαι επιστήμονας. Μια απλή μαμά είμαι που έψαξα κάποια πράγματα.

Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα....


5 σχόλια:

  1. Xαίρομαι που σε βρίσκω στο χώρο σου!Το κείμενο που έχεις αναρτήσει, για το Θεό, με άγγιξε ως τα τρισβαθα της ψυχής μου, γιατί κι εγώ είχα την ευλογία, να μεγαλώσω ένα παιδί "λιγότερο από τέλειο". Μου επέτρεψε να δω καθαρά τα πράγματα που βλέπει Εκείνος-την Άγνοια, τη σκληρότητα, την επιφύλαξη - και μου έδειξε το τρόπο να σταθώ πάνω απο αυτά.
    Ποτέ δεν ήμουν μόνη μου. Ήταν και είναι στο πλευρό μας, κάθε μέρα της ζωής μας και μας σήκωσε άπειρες φορές στα χέρια Του.
    Τώρα απολαμβάνω ένα τέλειο παιδί που ζει , ονειρεύεται, σπουδάζει, η εμπειρία της την έκανε να διαλέξει και την επιστήμη που ακολουθεί,μα πάνω απ΄όλα ένα παιδί που στέκεται στην ουσία, στην αγάπη, στη συμπόνια, που βρήκε το τρόπο να σπάει την σκληρότητα ή να την προσπερνάει, χωρίς να την αγγίζει,να παλεύει την άγνοια και την επιφύλαξη και να είναι πάνω απ΄όλα τα μικρά και ανούσια.Τα ίδια εύχομαι να καμαρώσεις και συ στο παιδάκι σου, άλλωστε ό Θέος ξέρει πάντα τι κάνει, ίσως έτσι γινόμαστε λίγο καλύτεροι άνθρωποι κι εμείς και τα παιδιά μας, βέβαια πάντα ανάλογα πως θα διαχειριστούμε τη κατάσταση, αλλά νομίζω ότι το μητρικό ένστικτο μπορεί να βρεί πάντα τον τρόπο!Με εκτίμηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανατρίχιασα διαβάζοντας το!! (το κείμενο για τον Θεό). Μου ξύπνησες μνήμες...Καταρχήν καλώς σε βρήκα (μέσω της talibanoula). Ομοιοπαθής κατά μια έννοια. Και εγώ μεγαλώνω ένα παρόμοιο παιδί (εγώ τα ονομάζω ευλογημένα!) το οποίο γεννήθηκε με σπάνια φυσιο-ανατομική πάθηση η οποία αποκαταστάθηκε 2 χρόνια μετά τη γέννηση του. Έκανα ότι και εσύ 4 χρόνια πριν φτιάχνοντας ένα blog για την πάθηση και από τότε μου έμεινε το κουσούρι...:))Θα συμφωνήσω για το ότι το διαδίκτυο δεν αντικαθιστά τον γιατρό (αν και πολλές φορές σου ανοίγει τα μάτια...!), αλλά ξέρω και αρκετούς γιατρούς που "έσκισαν τα πτυχία τους" και υποκλίθηκαν στον παράγοντα "άνθρωπο"
    Σου εύχομαι καλή συνέχεια και θα χαρώ πολύ να σε δω και στο Είμαι Παιδί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας ευχαριστώ πολύ. Να χαιρεστε τα παιδακια σας, τους μαχητές όπως λεω εγω γιατι πασχιζουν να καταφερουν αυτα που σε αλλα παιδια ερχονται πολυ ευκολα....

    ο Θεος να τα φυλαει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ειναι απο αυτες τις μαγικες στιγμες που το διαδικτυο ενωνει δημιουργικα
    να στε ολες καλα εσεις οι υπεροχες Μαμαδες
    και να ναι ακομα καλυτερα τα παιδακια σας τα ευλογημενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καλως σας βρηκα. ελπιζω να ησαστε ολοι καλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Designed By